
Achtergrond bij de reeks
Uittocht, woestijnreis en vestiging
Israëls bevrijding uit Egypte leidt naar het verbond bij de Sinaï, een lange woestijnreis en vestiging in Kanaän. Vertrouwen, verzet en Gods trouw bepalen de weg van slavenvolk naar gemeenschap.
Plaats in de tijd
Tweede millennium v.Chr.
Bijbelse schattingVan Egypte naar Kanaän
Bijbelse chronologieën plaatsen de uittocht doorgaans in de vijftiende of dertiende eeuw v.Chr. De woestijnreis duurt volgens de tekst veertig jaar.
Hoogtepunten
Bevrijding uit Egypte
Na de plagen en het eerste Pascha vertrekt Israël. Bij de zee wordt het volk bevrijd van het achtervolgende leger.
Exodus 12:1–42; Exodus 14:1–31
Het verbond bij de Sinaï
God geeft zijn geboden. Het volk verbindt zich aan het verbond en ontvangt de opdracht een heiligdom te bouwen.
Exodus 19:1–25; Exodus 24:1–18
Verzet en een lange omweg
Angst na het verslag van de verkenners leidt tot weigering om het land binnen te gaan. Een nieuwe generatie zal de intocht meemaken.
Numeri 13:25–33; Numeri 14:1–38
Overdracht aan Jozua
Mozes draagt zijn taak over en sterft buiten het land. Jozua leidt het volk door de Jordaan.
Deuteronomium 31:1–8; Deuteronomium 34:1–12; Jozua 3:1–17
Vestiging en een keuze
Het land wordt verdeeld. In Sichem roept Jozua de stammen op om de HEER te dienen.
Jozua 14:1–5; Jozua 24:1–28
