
Achtergrond bij de reeks
Ballingschappen en verstrooiing
Wegvoering betekent verlies van land, stad en heiligdom. De Bijbel vertelt ook over achterblijvers en over mensen die in vreemde landen een bestaan opbouwen, met hoop op Gods herstel.
Plaats in de tijd
Achtste tot zesde eeuw v.Chr. en daarna
Historische benaderingAssyrische en Babylonische wegvoeringen
De val van Samaria rond 722 en van Jeruzalem in 587/586 v.Chr. zijn belangrijke keerpunten. Verspreide gemeenschappen blijven ook na terugkeer bestaan.
Hoogtepunten
Wegvoering uit het noorden
Assyrië neemt Samaria in en voert inwoners van Israël weg. Andere bevolkingsgroepen komen in hun plaats.
2 Koningen 17:5–24
Jeruzalem verliest zijn leiders
Jojachin en een deel van de bevolking worden naar Babel weggevoerd. Zedekia wordt als koning aangesteld.
2 Koningen 24:10–17
Stad en tempel verwoest
Na een nieuw beleg vallen Jeruzalem en de tempel. Een deel van de arme bevolking blijft achter.
2 Koningen 25:1–21
Leven in een vreemd land
Jeremia roept de ballingen op huizen te bouwen en het welzijn van hun woonplaats te zoeken, terwijl zij op herstel wachten.
Jeremia 29:1–14
Verdriet en nieuwe hoop
Psalm 137 bewaart het verdriet om Sion. Ezechiël spreekt over nieuw leven voor een volk dat zich afgesneden voelt.
Psalmen 137:1–9; Ezechiël 37:1–14
