
Achtergrond bij de reeks
Koningen van Israël
Het noordelijke rijk Israël kent wisselende dynastieën, strijd met buurlanden en krachtige profetische kritiek. De eigen heiligdommen en de verhouding tot Gods verbond bepalen de beoordeling van de koningen.
Plaats in de tijd
Ongeveer tiende tot achtste eeuw v.Chr.
Historische benaderingVan Jerobeam tot de val van Samaria
Het noordelijke rijk ontstaat na Salomo. De Assyrische verovering van Samaria wordt doorgaans rond 722 v.Chr. geplaatst.
Hoogtepunten
Een eigen koninkrijk
Jerobeam wordt koning over de noordelijke stammen. Hij richt kalverbeelden op in Bethel en Dan.
1 Koningen 12:20–33
Samaria als hoofdstad
Omri bouwt Samaria. Onder zijn zoon Achab krijgt de Baäldienst een prominente plaats.
1 Koningen 16:23–33
De profeet tegenover de koning
Elia bestrijdt de Baäldienst en spreekt Achab aan op de moord op Naboth en de toe-eigening van diens wijngaard.
1 Koningen 18:20–40; 1 Koningen 21:1–29
Jehu en een nieuwe dynastie
Jehu brengt Achabs huis ten val en vernietigt de Baältempel, maar houdt vast aan de kalverbeelden.
2 Koningen 9:1–37; 2 Koningen 10:18–31
Het einde van Samaria
Onder Hosea valt Samaria na een beleg. Inwoners worden weggevoerd; de Bijbel verbindt dit einde met verbondsbreuk.
2 Koningen 17:1–23
