
Achtergrond bij de reeks
Koningen en koninkrijken
Het koningschap brengt Israël een nieuwe vorm van leiding, maar ook machtsmisbruik en verdeeldheid. Van Saul tot de val van Juda verbindt de Bijbel politiek leiderschap met trouw aan God en recht voor mensen.
Plaats in de tijd
Ongeveer elfde tot zesde eeuw v.Chr.
Historische benaderingVan Saul tot de val van Jeruzalem
De vroege koningsperiode is globaal geplaatst. De reeks eindigt bij de Babylonische verwoesting van Jeruzalem in 587/586 v.Chr.
Hoogtepunten
Israël vraagt om een koning
Samuël waarschuwt voor de macht van een koning. Toch wordt Saul gezalfd en als leider aangewezen.
1 Samuel 8:1–22; 1 Samuel 10:1–27
David en Jeruzalem
David wordt koning over heel Israël en maakt Jeruzalem tot zijn hoofdstad. Gods belofte verbindt zijn huis met de toekomst.
2 Samuel 5:1–12; 2 Samuel 7:1–29
Salomo's bloei en keerzijde
Salomo bouwt de tempel en staat bekend om zijn wijsheid. Zijn afkeer van God bereidt de latere breuk voor.
1 Koningen 8:1–66; 1 Koningen 11:1–13
Het rijk scheurt
Rehabeams harde antwoord leidt tot een breuk. Jerobeam wordt koning van het noorden en richt eigen heiligdommen in.
1 Koningen 12:1–33
Twee rijken gaan ten onder
Eerst valt Samaria voor Assyrië. Later verwoest Babel Jeruzalem en de tempel en voert het inwoners weg.
2 Koningen 17:1–23; 2 Koningen 25:1–21
