
Achtergrond bij de reeks
Feesten
De feesten verbinden herinnering, dankbaarheid, verzoening en verwachting. Hun jaarlijkse ritme laat Israël stilstaan bij bevrijding, oogst en leven voor Gods aangezicht.
Plaats in de tijd
Jaarlijks terugkerend
Bijbelse feestkalender en Joodse traditieVan Pesach in het voorjaar tot Loofhutten in het najaar
De feestvoorschriften staan vooral in de Torah. Latere herdenkingen, zoals Poerim en Chanoeka, herinneren aan gebeurtenissen uit de Perzische en hellenistische tijd.
Hoogtepunten
Pesach en ongezuurde broden
De maaltijd en het ongezuurde brood herinneren aan de bevrijding uit Egypte en de haast van het vertrek.
Exodus 12:1–28
Eerstelingen en Wekenfeest
De eerste oogst wordt voor God gebracht. Na het tellen van zeven weken volgt een feest van dankbaarheid en delen.
Leviticus 23:9–22; Deuteronomium 16:9–12
Bazuinen en Grote Verzoendag
De zevende maand begint met rust en bazuingeschal. Op de Verzoendag staan reiniging en verzoening centraal.
Leviticus 16:1–34; Leviticus 23:23–32
Loofhutten
Het volk viert de ingezamelde oogst en woont in hutten als herinnering aan het verblijf na de uittocht.
Leviticus 23:33–43
Poerim
Ester en Mordechai verbinden de redding van de Joden aan jaarlijkse dagen van vreugde, geschenken en zorg voor armen.
Ester 9:20–32
Chanoeka
De herinwijding van de tempel wordt acht dagen gevierd. Johannes noemt dit feest wanneer Jezus in Jeruzalem is.
1 Makkabeeën 4:36–59; Johannes 10:22–23
